Γράφει ο Νίκος Πρασσάς

– Γιατί είπαμε ένας Έλλην δεν προόδευσε ποτέ στον τόπο του;

– Επειδή ο θίασος των σιωνιστών εβραιομασόνων και ελευθεροτεκτόνων τους οποίους εκληρονομήσαμε με την λεγομένην «ανεξαρτησίαν» ως τοπάρχες εφόρους επί του δανεισμού και διευθετήσεως του χρέους της «επανάστασης» προς δικόν τους όφελος μετατρέπουν σε συνεχές ή επαναπιστώμενον το αιώνιον χρέος ανακυκλώνοντάς το μετά των σκανδάλων των. Ως διοικούντες το Προτεκτοράτο και την Αποικία συγχρόνως (ΗΠΑ και Ε.Ε., ΚΙΝΑ, Τουρκία, Μεγάλη Σιών, Η.Β.) προσλαμβάνουν κατόπιν συνεντεύξεως εις στα δώματα των ιδιαιτέρων διαμερισμάτων τους μελλοντικούς θεατρίνους της πολιτικής προς ιδιωτικήν ακρόασιν, και μετά την εξονυχιστικήν (συν)ουσίαν της συνεντεύξεως εφ’ όλης της ύλης περί του ξεπουλήματος της ατομικής αξιοπρέπειας με αντίτιμον την επανάκτησιν της υπόληψης της τιμής δια του προκαθορισμένου ρόλου ενός κυβερνητικού έργου σε πρωταγωνιστικόν ρόλο προς ίδιον και του εργοδότου του όφελος δια την μελλοντικήν επένδυσιν του μεν όσο και καριέραν του δε, ορίζει τους ρόλους που θα παιχτούν επί σκηνής υπό την καλλιτεχνικήν επιμέλειαν των Τραπεζιτών και την σκηνοθεσίαν του επιβλέποντος ως συμβούλου την υπόθεσιν του έργου εντεταλμένον εις στον ρόλο αυτόν περί του Μεγάλου Διδασκάλου του τοπικού καταστήματος της Στοάς, ο οποίος αναλαμβάνει και την επίβλεψιν της παραγωγής της πολιτικής άσκησης της κατευθυνόμενης εξουσίας πασών των εμπλεκομένων και ενδιαφερομένων πλευρών, και διέπει συνολικώς την αγαστήν λειτουργίαν μεταξύ της Ελίτ και της πλέμπας του Διαβόλου, κοινώς λαού, «Αμήν»!
:
Αφού ο διαθέτων τον δανεισμόν κατέχει τον τελευταίον λόγον των αποφάσεων και πρακτικών διακυβερνήσεως χώρου ελεύσεως, αντί κυριάρχου χώρας ή πατρίδος, των στερούμενων κανόνων της παραπαίουσας εξαφανισμένης ηθικής που αναδομείται εις δύσοσμη και κακάσχημη σοβαροφάνειαν από πλευράς κρατούντων τις κλείδες της εξουσίας σε αντιπαράθεσιν με την δημόσια αξιοπρέπεια του φορολογούμενου νόμιμου πολίτου. Δια των πολυαρίθμων εξ ου τε και παρανόμων πλέον νόμων, που αποσκοπούν εις ίδιον όφελος του έχοντος και εξασκούντος την εξουσίαν επί του άμοιρου λαού της δύσμοιρης καταγωγής τού υπό εξαφάνισιν Έθνους ΈΛηνα που εξαναγκάζεται να μεταναστεύση με νόμιμα έγγραφα και διαβατήριο, για να βρει μία χώρα με αξιοπρέπεια και νόμους δια να σώση τα τέκνα του από την δολοφονίαν της έκτρωσης και να στεραιώση τα όνειρά του εις άλλην γην προσοδοφόρα και άλλα μέρη υγειώς οικονομικά, όπως οι εξόριστοι άριστοι αρχαίοι πρόγονοί του.

Δια να λάβει όμως τα εν λόγω έγγραφα και δραπετεύσει νομίμως, θα πρέπει πρώτα να αποδείξει ότι είναι οικονομικώς καθαρός κι απαλλαγμένος από τα αβάσταγα χρέη που τον κατατρέχουν, αν και η χώρα του είναι η χώρα η οποία έχει καταστραφεί ολοσχερώς λόγω της έννομης ανομίας των εχόντων την εξουσίαν από τους ανόμως διοικούντες αγνοώντας το «κύριο» αφεντικό που είναι ο λαός. Ο οποίος και τυπικώς έχει και δικαιούται λόγω της επικρατούσας υποτίθεται «δημοκρατίας», την οποία επικαλούνται μόνον για να στρογγυλοκάθονται οι ίδιοι διοικούντες και ατιμώρητοι παραβιάζοντας τα προνόμια των καλών, αγαθών και ικανών πολιτών.
Όλοι αυτοί οι επαίσχυντοι διαπλεκόμενοι, που διαρκώς και αδιαλείπτως νέμονται τα δικαιώματά του με τους κολασμένους σφουγγοκκωλάριους τους εις κάθε αξίωμα του διεφθαρμένου, σαπρού, άτεχνου και ακαλαισθήτου οικοδομήματός τους που ούτε ένα πανεπιστημιακόν ίδρυμα δεν είναι ικανοί να διατηρήσουν καθαρόν ως υποτίθεται σηματωρόν γνώσης και αληθούς μάθησης ως απαστράπτων καθρέπτης της αληθινής αυτοσεβούς Δημοκρατίας και παράδειγμα προς μίμησιν δια τις επόμενες γενεές που ενηλικιώνονται και εθίζονται εις την κόπρον μόνον του Αυγείου. Εσκεμμένη κατάπτωσις;

Ώστε η απώλεια των ικανών, έξυπνων, δραστήριων και λαμπρών Ελλήνων γηγενών τε και ιθαγενών από κάθε δημόσιο ή ιδιωτικό καθήκον εκάστου τομέα, να αρκείται εις στην κατ’ εξακολούθησιν καταστροφήν, παραβίασιν και αθέτησιν των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του πολυτίμου δικαιώματος αυτών, της συμμετοχής τους εις τα κοινά. Αφού ο πήχυς της δημοκρατίας τυγχάνει πλέον φτωχός συναισθημάτων και συμπεριφιρων ως προς την εξάσκησίν της, αν και παραμένει περιέργως υψηλά και προς τούτο πανάκριβος εις το να διαθέσουν κάποιοι ακόμη και αμέτρητα ποσά δια να αναρριχηθούν αυτοδικαίως εις στο σκαλοπάτι του Κοινοβουλίου, που μετετράπη εις Ναόν Ακολασίας των αμετροεπών συμφερόντων παρεμπορίας υπέρ των πλείστων ξένων μόνον αποφάσεων εις Ξενοβούλιον.

Και να στερούνται παραλλήλως και μονίμως οι πολίται της ευγενούς άμιλλας που υποτίθεται προνομιακώς παρέχεται εν καιρώ Δημοκρατίας, εάν επιζητήσουν μίαν θέσιν ή ένα αξίωμα, επειδή η κατάπτωσις της αξιοπρέπειας συντελεί εις την επιθυμητήν καταστροφή της προσωπικότητάς τους, η οποία συντελείται με την παθητικήν εκτέλεσιν εντολών ακόμη και εναντίον ολοκλήρου του λαού που κατακρεουργείται καθημερινώς δια των αβάσταγων φόρων του αδιευθέτητου επαχθούς και επαχθούς χρέους, και της απώλειας της αξιοπρέπειάς των.
Εάν η έννοια Δημοκρατία αποτελεί την «δημοκρατία» αυτού του απολυταρχικού καθεστωτικού μόρφωματος που ζούμε όλοι ως πολίται από την ημέρα της γέννησής μας, και ολίγοι ομολογούμε επειδή οι πλείστοι σιωπούν από φόβον, ΝΑΙ, τότε όλοι εμείς δηλώνουμε Πατριώτες και να ξεκουμπιστούν τα παράσιτα από προσώπου Γης, να ζήσουμε όπως γουστάρουμε και μας αρέσει, επειδή είμαστε η Πλειοψηφία.
Δημοκρατία δεν έχουμε; Ή δημΙοκρατία είναι, και θα περάσει..; Ως πότε, ωρε Ρωμηοί, θα κάνετε υπομονή; 400 χρόνια συν άλλα 200 στην πλάτη είναι όντως πολλά!